De dag dat ik Steven op ging halen, wilde ik eigenlijk nog een verhaal op internet zetten over mijn laatste weken stage, maar dat is er helaas niet meer van gekomen. Toen Steven eenmaal in Malawi was, kwam daar natuurlijk ook niets meer van. Dus zal jullie nu vanuit het koude Nederland nog even bijpraten met mijn laatste verhaal.

Ik ben nu alweer 4 dagen in Nederland maar moet nog steeds wennen aan bepaalde dingen. De kou, het rechts rijden (levensgevaarlijk haha), de stress, de drukte en het helemaal alleen thuis zijn. In Malawi had ik altijd wel iemand om me heen.

De laatste weken van mijn stage zijn allemaal goed gegaan. Ik heb gelukkig alles goed af kunnen ronden dus dat was wel heel erg fijn. De week voordat Steven kwam was ik helemaal alleen, omdat de andere twee al op reis waren. De eerste dag viel net voor het eten de stroom uit. Gauw hout gezocht want het was nog een beetje schemerig. Een vuurtje gemaakt en wat rijst met groente gekookt. Toen ik mijn bord op tafel zette en wilde gaan eten sprong het licht weer aan, maar ik ben in ieder geval geslaagd voor de test.

De dag voordat Steven aan kwam was natuurlijk wel spannend. Ik ben zelfs de uren af gaan tellen. Helaas klopte het niet helemaal want hij had twee uur vertraging BALEN! Toen het vliegtuig eindelijk geland was duurde het nog meer dan een uur voordat hij eindelijk de deuren door kwam. Iedereen uit het vliegtuig was al voorbij gelopen, behalve Steven. Ik dacht even dat hij niet meer zou komen, maar Steven zijn backpack was niet aangekomen dus duurde (naar mijn mening) allemaal veeeel te lang.
Eindelijk konden we samen naar mijn stageplaats. Was super leuk om allemaal aan Steven te laten zien. De mensen waren ook erg enthousiast en vonden het heel leuk om Steven te ontmoeten. Hij werd woensdag zelfs al begroet als Steven my friend, nice to see you. Dus dat was wel heel erg leuk. Dinsdag het ziekenhuis en de omgeving aan hem laten zien. Woensdag mijn officiële eerste vakantiedag, regen…… Ongelooflijk, drie maanden geen regen gezien op een paar druppels in de eerste week na en mijn eerste officiële vakantie dag heeft het heel de dag geregend. Gelukkig hebben we de rest van de vakantie geen regen meer gezien dus daar waren we wel blij om.
Het afscheid op mijn stage was wel even moeilijk. Het feit dat de mensen daar zo onwijs aardig zijn hielp ook niet echt mee, maar ja het moest toch gebeuren.
We waren gelijk doorgegaan naar het vliegveld, want Steven had zijn tas nog steeds niet. Helaas stond tussen de, ik denk wel 40 tassen en koffers, Stevens rugtas niet bij. Dat werd dus shoppen in Lilongwe! Op de markt konden we gelukkig twee T-shirts (die één van jullie vorig jaar in de zak van max heeft gedaan, bedankt!) kopen en een dikke trui want op safari kon het ’s avonds koud zijn.
Donderdag ochtend zijn we op safari gegaan. Was echt super gaaf! Bij aankomst stond er al meteen een kudde olifanten op het kamp en je keek uit over de rivier met nijlpaarden. We hebben genoeg mooie foto’s gemaakt, dus ik zal kijken of we een leuke selectie kunnen maken.
Zondag stond Steven zijn tas gelukkig op het vliegveld. Scheelde weer wassen, maar voor mij was het natuurlijk wel jammer want dan moest ik mijn eigen backpack dragen haha. Gelukkig had ik niet zo heel veel bij me dus uiteindelijk was mijn tas nog lichter dan die van Steven. (Was trots op mezelf haha).
De rondreis door het zuiden van Malawi was echt super. Een hele leuke ervaring maar best vermoeiend. 2 uur opgepropt in een pick-up om 18 km verder te komen is niet echt iets om uit te rusten. De laatste twee dagen hebben we dan ook maar even gerelaxt aan het meer in een super de luxe chalet met privéstrand voor de deur.
Tijdens de vakantie hebben we ongeveer 1400 foto’s gemaakt, dus de foto’s die bij het verhaal staan is een kleine selectie. We zullen proberen zo snel mogelijk een fotoboek te maken, zodat jullie de rest van de foto’s ook allemaal nog eens kunnen zien.

Bedankt voor alle leuke reacties voor en tijdens mijn stage en tot heel gauw!
Liefs Steven & Nadine