Lieve mensen,

Deze grote dag wil ik jullie niet onthouden, de grote screeningsdag! Afgelopen woensdag was deze dag... eigenlijk weet ik niet goed hoe ik het moet beschrijven wat er allemaal gebeurd is en hoe het verlopen is! Het was zo een bijzondere dag om deel van te zijn, maar ik zal een poging wagen om het te beschrijven. Helaas kan ik de geur en de smaak van alles niet overbrengen zoals ik zou willen!

Sochtends in alle vroegte naar het stadion in Lome waar de screening gehouden werd. Om 5 uur kwam ik aan, maar de vorige dag zijn er al mensen naartoe gegaan voor security en de preprescreening van de mensen. Toen wij aankwamen met onze rij wagens met allemaal blanke mensen voelde dat wel apart! De locale mensen stonden allemaal in een lange rij buiten de poort te wachten totdat wij kwamen om hen binnen te laten en mogelijk te vertellen dat we ze konden helpen! Hoop was er nog!!

De poort ging open en mensen kwamen binnen, zoveel mensen!!! We hadden 4 linten uitgelegd waar ze langs moesten gaan staan in rijen zodat ze door de prescreening kwamen. Zo bijzonder, het was zo geordend, iedereen stond netjes in de rij en wachte geduldig op hun beurt! Zelfs de kinderen waren rustig!
Als het tijd was werden ze gezien door een verpleegkundige die de eerste screening deed of de persoon door mocht op niet. Was het een Nee, dan werden ze door ons gebracht naar het prayerstation waar met ze gebeden werd als ze dat wilden. Het was een hele mooie plek, onder een grote boom, in de schaduw zo vredig zag dat eruit! Maar je wist wel dat deze plek was voor de mensen die niet geholpen werden!.

Als ze wel verder mochten dan werden ze naar het stadion gebracht om gegevens te winnen, handtekeningen te zetten voor toestemming voor een operatie en voor het maken van foto\'s (daar komen dus de foto\'s vandaan die jullie op de mat krijgen omdat mensen niet weten wat ermee gedaan wordt;))

Erna worden ze gebracht naar de dokters die beslissen of ze daadwerkelijk geholpen worden of niet. Als het ja was, gingen ze door voor de afspraak, kregen een kaart mee met de data en dan moest er nog nadrukkelijk gezegd worden dat dit de operatiedag is, ongelooflijk voor hen, echt?? ja echt, we verwachten je dan!!
Maar ook op dit station werd nee gezegd, na een lange dag, vele mensen gezien te hebben en toch naar huis gestuurd worden!
Er kwamen 3500 mensen naar de screening, waarvan we er 1610 in de prescreening hebben gezien en waarvan we er ongeveer nog 400 konden helpen..

Hoe lastig is het om mensen weg te sturen! Was echt het lastigste gedeelte vond ik! Je wilt iedereen helpen, maar dat kan niet. Ik was een van de velen die mensen naar de volgende stations bracht, dus ook veel teleurstelling heb gezien!! Zo pijnlijk! En toch dat mensen dan je nog bedanken voor het hier zijn, voor het helpen van hun land, voor hun medemensen, ook al worden zij niet geholpen! Hoe bijzonder!!

Het was echt een hele bijzondere dag om mee te maken! Om met zn allen deze dag daar te zijn, samen ervaren!!
Ik vond het ook wel heel bijzonder dat de mensen zo rustig bleven, allemaal keurig wachten op hun beurt, opschoven wanneer dat mocht, zoveel geduld!!

Vorige week maandagavond hadden we open huis van het ziekenhuis, zodat iedereen van het schip een kijkje kon nemen in het ziekenhuis, hoe verloopt alles en we hadden dat met spelletjes en zelf laten oefenen met prikken, een dagje verpleegkundige zijn opgelost, dus veel lol gehad zie foto\'s!!
En nu is het ziekenhuis helemaal gereed voor de eerste patienten die zondagavond kwamen, en ik mocht de eersten verwelkomen, ik moest namelijk werken, de eerste shift, mijn eerste shift in dit nieuwe jaar!! eindelijk!! Ik ben er heel blij mee om weer verpleegkundige te kunnen spelen, nu te lang geleden hoor!!

Het is zo vertrouwd om weer gewoon patienten in de bedden te zien liggen! We beginnen met 7 patienten, 5 babys en 2 volwassenen! Bij elke baby is een moeder dus dan is het meteen lekker vol:)

Vandaag de eerste operatiedag! Ja we zijn er klaar voor!