Buenos dias.

Hoe vaak ik dit lege witte blad al wel niet voor mijn neus heb gehad, mezelf afvragend wat ik nou eigenlijk wil zeggen waarvan jullie denken ow wat leuk zeg. Aangezien ik zelf nog maar 5 dingen ofzo heb meegemaakt waarvan ik zeg dat is nog wel ok om op te schrijven. Ik dacht daarom ik wacht nog een dag, en nog een, en nog een, en nu heeft het langer dan een maand geduurt. Elke dag werd het namelijk moeilijker wat te verzinnen. Dat zal ik even uitleggen.

Voor kerst, met kerst en toen papa en mama kwamen was er veel te doen, er waren veel groepen, banquetten enz. omdat het natuurlijk rond de feestdagen was. Daarna was er jammer genoeg niet meer te doen dan 6 uur per dag poeleren. Zit namelijk in een hotel dat alles poeleert en het tegenwoordig elke dag het liefste laat staan voor mij, en als ze zelf echt helemaal niks kunnen vinden om te doen helpen ze even mee, wachtend tot er dus wel weer wat is. Ik wordt er op het laatste moment bij geroepen als ze me toevallig nodig hebben, of kunnen gebruiken. Ik poeleer, haal tafels leeg, gooi wijnflessen weg buiten, en de laatste 2 uur van de dag mag ik even in het restaurant staan. Maarja als er dan nog niks te doen is vind ik het onzin om met ze vieren te gaan staren naar de twee tafels die er eten. Ook ben ik het niet eens met de manier van werken. Ze doen alsof de keuken aliens zijn en de keuken doet alsof wij aliens zijn. Tijdens het eten mogen we niet bij hun aan tafel zitten of zij bij ons. Niet dat ze je vermoorden ofzo maar als blikken konden doden was het erg dichtbij geweest. Ook vragen ze bijvoorbeeld het toetje van een tafel al door als ze net het hoofdgerecht hebben gehad, zo komt het toetje op tafel als de borden net van tafel zijn gehaald. Mensen blijven dus niet langer dan een uur zitten en dat vind ik vreselijk onpersoonlijk, het is altijd net of ze ze liever zien gaan dan komen. En zo heb ik het niet geleerd.k vind het gewoon niet leuk. Maar ik zal wat vertellen over toen papa en mama er waren, als ik het me herinner.

Ik was al in hun kamer dat ze kwamen, het was vet leuk om ze weer te zien. Papa had ik best lang niet gezien en der moesten natuurlijk weer foto’s worden gemaakt van het hele wederzien waar ik uiteraard op me charmantst op stond. Ik was aardig moe van de week ervoor omdat ze me zo lang hadden laten werken, en me voeten kilde me omdat die schoenen die ik had gekocht ook niet echt de beste waren. Maar goed, we gingen ff kletsen en daarna een restaurant proberen te vinden in Barcelona, wat nog een hele klus is kan ik je zeggen. Uiteindelijk een leuk restaurantje gevonden waarvan de gastvrouw over de 60 was met een decolleté van hier tot Tokyo, achja, je moet wat hea! Nee maar het was heel gezellig en heel leuk. Ik bleef die nacht bij papa en mama op de hotel kamer slapen zodat ik de volgende ochtend wat langer kon slapen. De hele dag gewerkt en papa en mama kwamen ff op gezoek bij ontbijtbuffet. Niet al te druk maar wel ok, toen nog. Dat was eerste kerstdag waar we een restaurant hadden geboekt via internet. Een beetje bezorgd van te voren omdat we er achter kwamen dat de site waar we het geboekt hadden niet de goedkoopste restaurants liet zien. Ach wij toch gegaan naar wat ze noemen botafumeiro ofzoiets met de metro en toen nog een end lopen. We stonden voor het restaurant afvragend of er wel mensen zaten, omdat het er leeg uitzag. We liepen naar binnen en liepen langs een kilometer lange bar waar ook mensen zaten te eten(jawel een gedekte bar) toen zagen we dat er nog een ongelofelijke ruimte was wat je bij de deur niet kon zien met ongelofelijk veel tafels en een tweede verdieping zelfs en het zat heel vol. Eenmaal zittend aan onze tafel bleek onze ober heel gezellig te zijn en zo hadden we een dure maar supergezellige avond. Weer naar huis bij papa en mama geslapen en volgende dag weer werken. Tweede kerstdag weet ik het niet zo goed meer, volgens mij hadden we toen het restaurant matilde gevonden wat heel erg leuk was! En lekker. Die avond ook nog bij papa en mama geslapen en de volgende ochtend bracht ik ze ontbijt op bed(geloof ik dat het deze ochtend was) nu weet ik het niet meer zo goed. we hebben nog een keer een dag gelopen. Aangezien ik op me werk nog niet zoveel sta dachten we zullen we eens een dag gaan lopen. Haha nee hoor we gingen met de metro naar sagrada familia en toen naar zo heel groot ziekenhuis van gaudi ofzo en toen naar parc guell. Of hoe je het schrijft. Alles was vet mooi! Vond vooral pard guell wel heel gaaf! Heb bijna dezelfde foto gemaakt als inger had gemaakt toen zij er was haha. Nou goed die avond gewoon thuis geslapen. Wat ik me dan herinner is Nieuwjaar. Ik had de dag ervoor vrij dus konden we de hele dag een beetje door de stad chillen. Papa en mama hebben me een vet winkelcentrum laten zien waar ik daarna nog best vaak naar terug ben gegaan zelf! We zochten eigenlijk een restaurant waar we voor een beetje een normale prijs uit eten konden. Dat ging niet echt lukken dus hadden we maar gereserveerd voor een nieuwjaars menu bij het restaurantje van de eerste avond. Eerst nog even opfrissen in het hotel en terug naar Barcelona met de trein om daar Nieuwjaar te vieren. Hadden gehoord dat we rond 12 uur de ramblas moesten vermijden omdat ze het daar leuk vinden om met flessen champagne na twaalf uur de politie de bekogelen. Het eten zelf was niet je van dat in het restaurant maar we maakten het zelf heel gezellig met de hoedjes en versiersels en toeters die we gekregen hadden. Ik had met de jongens en al die meiden die bij ons sliepen voor een week afgesproken op een plein waar je elkaar niet kan vinden om kwart over 12. dus wij zijn vroeger uit het restaurant gegaan om hun te zoeken. Jammer genoeg vonden zij het de moeite niet waard om langer dan 5 min te wachten en zijn dus weggegaan zonder mij. Heel aardig. Ik dus uiteindelijk mee met papa en mama naar het hotel om maar niet al te laat te gaan slapen aangezien ik de volgende ochtend weer moest werken. Leuk! Volgens mij gingen we toen weer die avond naar matilde wat weer heel lekker was, en papa die niet wilde dat ik bleef slapen maar ik toch bleef slapen haha ging het niet zo? Haha nee hoor was gewoon weer gezellig!
Die dag kreeg ik een sms van Suzan dat haar vader was overleden op 31 dec om ongeveer 8 uur. Zo draaide even alles meteen om. Ik regelde dat ik meteen die maandag tot donderdag vrij had om naar Nederland te gaan. Dus ik zou papa en mama een weekend niet zien en daarna weer wel. Het was allemaal heel vreemd maar ik had wel het gevoel dat ik voor Suzan ging.
Afscheid met papa en mama was dus niet heel moeilijk, alleen meteen nadat zij weggingen. Veranderde het werk gelijk. David ging op vakantie en rosa(mijn andere baas) is een bitch!

Op naar Nederland. Vroeg in de ochtend met het vliegtuig martijn en tess haalde me op van het vliegveld!! Was wel heel vreemd en ik wilde er eigenlijk niet te graag aan wennen. Ik ging meteen aan de bruine boterham en aan de relax op de bank in een schoon huis en schone keuken. Robin kwam als verassing meteen langs zonder het te zeggen wat ik heel leuk vond. Ik had hem vet gemist en hij nam me mee naar het dorp om een frikandel speciaal te eten. Kwam al wat mensen tegen die me gek aankeken wat ik thuis deed aangezien ik het aan vrij weinig mensen gezegd had. Savonds richting Suzan met Robin die ik toen gedag heb gezegd wanneer ik afsloeg naar suus. Meisje zat op de piano het stuk te spelen wat ze op de crematie wilde spelen en had dus niet door dat ik in de kamer stond. Toen ze me zag vloog ze me in mijn armen en daar hebben we ongeveer een kwartier staan huilen met ze tweeën, als ik er nu aan terug denk kan ik meteen weer janken. Die machteloosheid die je voelt kan je niet beschrijven, en het weten dat ik weer terug moest, gatverdamme. Ben lekker met der gaan zitten kletsen en toen ik naar huis ging gingen we met de hele familie gourmetten! Super gezellig en grappig. Ik was weer eventjes thuis en happy. Lekker geslapen in me bedje en de volgende ochtend er in min 15 ofzo (wat weer wat minder was) uit mijn bedje met mama naar de crematie. Waar ik myhoa zag, ook vet leuk om haar weer te zien. Het zat proppie vol en mama kon nog maar net een plekje vinden aan de zijkant deelde ze met een andere vrouw een krukje, en ik zat voor haar tegenover de voorste rij zodat ik Suzan de hele tijd kon zien. Het was super mooi, en moeilijk. Heb vreselijk moeten huilen met ongeveer iedereen in die zaal. Bram (Suzan der broertje) zong op het laatst the circle of life, prachtig en schokschouderend. Prachtig. Heb tomatensoepje gehad(YEAH) en wat broodjes gegeten met myhoa mama en mama van myhoa. Toen ging ik in de rij staan suus en familie condoleren en toen op naar huis met mama. Eerst Robin(haar vriendje) nog een flinke knuffel gegeven, de schat, en toen boodschappen in de albert Heijn. Ook weer zo vreemd. Die dag vond ik zo vreemd, en vervelend dat ik niet zo goed wist hoe ik me moest gedragen. Natuurlijk had mama dat door en die probeerde van alles maar volgens mij was ik nogal bot en liet ze het maar zo. Ik was gewoon ongelofelijk in de war. Hoe kon ik terugkomen voor alleen een crematie en dan weer weggaan mijn leven in spanje weer oppakken doen alsof het na de crematie over zou zijn. Of hoe kon ik weer gezellig doen met mijn familie als k binnen drie dagen weer weg moest. Vond het allemaal beetje lastig volgens mij. Volgende dag ben ik langs opas en omas en tante geweest. ’s Avonds met suus myhoa en plien papa en mama in hertog Karel gezeten en zelfs sebastiaan nog even gezien was doodmoe en best laat thuis. Volgende ochtend weer vroeg op om naar het vliegveld te gaan, terug naar spanje, waar ik alleen thuis kwam en alleen weer ging werken.

En sindsdien is het niet meer leuk, gewoon niet. Yorick is nog een weekend langs gekomen wat wel heel gezellig was! De dag dat hij kwam was ik echt ziek ik had dikke koorts ’s ochtends en me hoofd stond echt op ontploffen. Ik had me ziekgemeld en ben smiddags yorick op gaan zoeken in barca het centrum!
Kben alleen, ik leer niks, ik poeleer de hele dag, verdien 300 euro, ben 11 uur per dag bezig met werk als je reizen mee telt, als ik thuis kom ben ik dood, ik slaap om 10 uur, ik sport en dat was het. Als ik vrij heb ben ik dood en te bang om ook maar echt wat te gaan doen, vaak loop ik een beetje te swerven in de winkelcentrums om maar wat te doen. Laatst had ik de hele dag in mijn hoofd dat ik lekker ging chille bij Starbucks met een blaadje en koffie. Dus ik helemaal enthousiast sudoku gekocht en een meidenblad. Zat ik toch nog een uur in Starbucks in het centrum en dan ben ik helemaal blij dat ik dat heb gedaan. Twee dagen daarna bedacht ik na mijn werk eventjes de rebajas(korting) ging checken. En opeens voelde ik me zo alleen, in zo grote stad. Zag meisjes met elkaar shoppen, jongens met elkaar chillen, families, liefdes en ik liep daar alleen. Op zoek naar iets wat ik toch niet zou passen aangezien ik salamanca nog steeds bij me draag(letterlijk en figuurlijk). Ik werd helemaal gek bij de gedachte elke dag dat werk weer te moeten doen en alleen te zijn. Elke dag!! Weet je hoe vreselijk dat is! 6 maanden lang. Ik heb met papa en mama gebeld en die met adelante en nu moest ik gaan praten met mijn baas. Maar die was nog op vakantie. Dus ongeveer gistere heb ik dat gesprek gehad, waar nog van alles aan vooraf ging. Omdat ik twee weken door moest werken met 1 dag vrij omdat ik naar Nederland was gegaan voor vier dagen en ik maar 2 dagen vrij had en zij vonden dat ze niks te maken hadden met de vader van mijn beste vriendin, vroeg ik aan David(baas) of ik vrij mocht de volgende maandag om ik maandag dus mijn ene dag vrij had gehad en ik niet langer dan 6 dagen wil werken(duidelijk???) hij zei nee je hebt vrijdag al vrij. Ik zeg maar ik heb toch twee dagen, zegt hij nee deze moet je nog inhalen. Dus ik zeg nee heb ik al gedaan die twee weken. Maar hij had het over mijn zieke dag, omdat ik een briefje mee moest van de dokter. DOKTER ben gek geworden. Zit ik hier niet 6 maanden!! Waar de fok vin ik een dokter, en waarom zou ik naar de dokter voor koorts??halloo gekkehuis. Ik ren naar beneden bel papa en die belt adelante, wanneer ik terug kom vraat ester wat er aan de hand is. Opeens knapte het en ik moest huilen. Vreselijk want ik heb al heel lang niet gehuild waar mensen bij waren, heeeeel stom. Jammer genoeg kwam David ook nog eens langs die meteen ging stressen wat er aan de hand was. Nou ik zeg dus dat er wel meer aan de hand was dan dat en van hem moest ik eerst met hem praten. Ja dat snapte ik ook wel maar hij was op vakantie. Dus hij zei nou dan krijg je die dag gewoon vrij en dan gaan we aan het einde van de dag nog praten. Ik vond het goed, en later gaf hij me zelfs vandaag nog vrij, dus eigenlijk gewoon een extra dag. Wat ik opzich wel chill vond omdat ik emotioneel een beetje gesloopt ben.

’s Middags hebben we gepraat en hij heeft gezegd dat hij gaat proberen mijn werk te veranderen. Eerst zei hij dat ik sneller moest poeleren maar dat ging er bij mij niet in. Ook heb i hem ingelicht dat ik eerder naar huis wil 15 april het liefste(wanneer me werk dus WEL veranderd) en dat vond hij niet zo leuk. Gelukkig heb ik daar niks mee te maken, maar ik trek dat gewoon niet nog 5 maanden alleen, laat staan dat 3 maanden nu opeens heel kort zou zijn. Hij gaat praten met het uitzendbureau en ik hoop dat ze niet moeilijk gaan doen. Anders peer ik um gewoon.

Ik mis salamanca, ik mis thuis, ik mis mensen om me heen. Maar ik wil niet opgeven en ik wil niet stoppen. Ik wil niet dat dit alles in het water gooit. Dus ik hoop dat het nu beter word, want de smaak die je als laatste in je mond heb is het toetje, en die smaakt tot nu toe niet echt lekker:S

Nou. Dag lieve mensen! Ik mis jullie meer dan ooit!

(geschreven rond een uurtje of 3 snachts omdat de jongens geen rekening houden met het feit dat ik om 6 uur op moet staan en zij niet en dan lekker vanaf 10 tot 5 uur muziek fokkin hard zetten en vrienden uitnodigen enz, terwijl ik probeer te slapen wat niet lukt en dus niet slapen kan.)


En dikke kus!
xx