Vertrekken uit San Diego leek steeds nog heel ver weg maar inmiddels ben ik al thuis, langzaam over de jetlag heen aan het komen. Terwijl de laatste paar weken voorbij zijn gevlogen, heb ik nog erg van genoten.

Stage-gewijs ging het er de laatste paar weken wat anders aan toe dan dat ik gewend was. Geen extreem lange dagen meer vol met experimenten en stress maar lekker schrijven aan mijn stageverslag, wat aanvullende proeven doen en alles afronden. Genoeg tijd dus om te genieten. Voor mijn huisgenoten, waar ik nooit extreem close mee ben geweest, heb ik een Hollands dinertje klaargemaakt wat uitdraaide op een ontzettend gezellige avond. Ze hielden gelukkig van de winterse hachee, hutspot en de arretjescake. De volgende dag hadden we nog een uitje met z’n allen, we gingen op sjiek, wedden op de racepaarden van Del Mar. Tegen mijn verwachting in was dat erg leuk en werden we zelfs ontzettend fanatiek!

Vanaf augustus komen de luipaardhaaien naar de baai van La Jolla. Ik wilde de kans om ze onder water te bekijken natuurlijk niet laten schieten! Mijn allerlaatste zondag in San Diego werd een groot succes. Samen met Jeroen, Annemieke en Arie begonnen we onze mooie stranddag met surfen. Ein-de-lijk kon ik al staande de golf pakken en niet al body-boardend golven pakken of na de golf pas overeind staan :) De golven waren behoorlijk hoog dus voordat we naar de haaien-plek gingen om te snorkelen, waren we lichtelijk bezorgd of we ze wel konden zien in dat zanderige water. Het duurde even voordat we ze zagen omdat we al boven te diep water dobberden. Op bovenbeen-hoogte zagen we ze dan zwemmen… prachtig, indrukwekkend en stiekem ook best een beetje griezelig. Ze zijn erg groot, het waren er heel veel en ik werd er een beetje paniekerig van toen ik ze zelfs tegen mn benen aan voelde zwemmen. Brrr… erg spannend maar zo ontzettend gaaf! Na onze ‘near-death experience’ ;) hebben we gezellig op de veranda van Jeroen en Annemieke gebarbecued en vuurtje gestookt; wat een heerlijke dag!

Tijdens mijn laatste week, kreeg ik een afscheidslunch van het lab. Het was heel erg leuk maar best lastig om gedag te zeggen tegen sommige mensen. Het is bijzonder om te merken dat je een goede band kan opbouwen in een relatief korte periode. Ik heb er een ‘home away from home’ bij gekregen.
Nina stond erop dat ze me zaterdag in alle vroegte naar het vliegveld zou brengen. Alles liep erg soepel en voordat we het wisten, moesten we al afscheid nemen… :( Tijdens de lange vlucht (waar ik tijdens mijn tussenstop in Chicago zelfs nog een bekende tegenkwam) veranderde het verdrietige gevoel al snel in excitement voor de thuiskomst. En wat een verrassing toen ik de aankomst hal inliep! Naast Michiel, mijn ouders en Vera, waren er veel vriendinnetjes die zelfs een rode loper hadden uitgelegd en een decorstuk van een aantal jaar geleden hadden meegesleept!
Mijn buitenland stage is een ontzettend mooie ervaring geweest. Ik heb heel veel geleerd, veel mooie dingen gezien en geweldige mensen ontmoet. Toch is het fijn om nu weer lekker thuis te zijn. Iedereen heel erg bedankt voor alle leuke berichtjes in de afgelopen 7 maanden via de sms, de blog, de mail en post!