Een laatste bericht, ter afsluiting van dit avontuur.

Inmiddels ben ik in Sydney. Na de show in Alice Springs heb ik nog 2 weken kunnen genieten van het leven op Lucy Creek. Hier zal ik niet teveel over typen, want anders zit ik hier weer te tranen.. Afscheid nemen van Lucy, van de paarden, de mensen, de kinderen, van Cody, en het land, viel me zwaar.. Zeker toen Steve gedag kwam zeggen voelde ik een brok in mn keel.. Ik heb meer dan 3 maanden met hem gewerkt, gelachen en ja ook gehuild. Ik ga hem zo missen! Iedereen heeft in m'n boekje geschreven, dat vind ik ook wel erg leuk. En ik heb tegen eidereen gezegd dat ik er volgend jaar weer ben! Het voelde bijna verkeerd om weg te gaan.. Het lijkt een goede beslissing, weer naar huis gaan, en studeren.. Maar aan de andere kant voelt het onnatuurlijk, om een plek te verlaten waar ik me zo gelukkig voel.. Deze reis heeft me veranderd, en ik weet niet meer wat ik wil studeren, wat ik wil in dit leven.. Wageningen is gelukkig een universiteit die veel met landbouw te maken heeft, dus misschien kan ik intern van opleiding veranderen.. Iets van landbouwmanagement studeren ofzo.

Anyway, gelukkig kwam ik met Deborah en Jo en de kids mee Alice Springs in, dus het was niet helemaal voorbij.. Zingend en huilend ben ik met Deborah naar Harts Range gereden, waar ik helaas niet meer kan zijn tijdens de rodeo.. Omdat die stomme vlucht niet verzet kan worden.. Maar goed, we hebben hier wat opgeknapt enzo (er lag o.a. een dooie kangaroe in het Lucy Creek kamp). Het voelde raar om op een plek te zjin waar over 2 weken al mn vrienden van Lucy zullen zijn. Waar stevig gefeest gaat worden, waar ik het zo naar mn zin zou hebben gehad.. Maar t mocht niet zo zijn..
We zijn aan het eind van de dag aangekomen in Alice, waar we in het Lucy Creek townhouse logeerden. Twaren leuke dagen, Deb is een goeie vriendin geworden. We hebben nachos gegeten en greys anatomy en ugly betty gekeken, met zn allen gelachen om kleine Todd, ons haar geverfd, en al het inkopen voor harts range gedaan. Ryan en Joel, Steve's kinderen, kwamen met ons mee, want die gingen naar Adelaide, naar het ziekenhuis om hun broer te bezoeken. Die lieve schatten..
De laatste week voor ik naar huis ga, dat betekent souvenirshoppen! ik heb zojuist hier in sydney een nieuwe army bag gekocht, die ik ga proberen het vliegtuig in te krijgen als handbagage, en die stouw ik gewoon vol met mn souvenirs.. In Alice Springs ben ik dus begonnen met het zoeken van herinneringen aan Ozzy. Ik ben dinsdagochtend met Heading Bush naar Adelaide vertrokken, en ja hoor, we stoppen ergens langs de weg, en er staat nog een ander busje, en dat was precies het busje van Travis! Toch toevallig..
We hebben in Coober Pedy overnacht, onder de grond. Dat was niet zo bijzonder als het klinkt.. De volgende dag kwamen we langs Balaklava waar Jono en Clint wonen, en Adelaide Hills waar Rory woont, en Port Augusta waar Jo vandaan komt, aan in Adelaide. Ik ben ingecheckt in Cannon Street, een geweldig hostel waar ik een 10persoonskamer voor mezelf had, met verwarming naast mn bed, elke ochtend pannenkoeken, toast met marmelade, warme chocomelk en verse meloen, en elke avond warme appeltaart met kaneelslagroom. Endat alels voor de prijs van 15 dollar per nacht. Klinkt toch bijna onmogelijk! Elke avond films gekeken, en het was wel grappig, er was een groep mensen van de religion of God, die begonnen steeds met mensen te praten over hun geloof, en ze geloven dat Jezus een vrouw is, die nu is teruggekomen en in Korea leeft, wel interessant..
Kzou hier Laura ontmoeten, maar haar baas heeft haar de dag voordat ik aankwam verscheept naar Tasmanie, dus geen Madame Josephine's voor ons! K heb wel afgesproken met Sheryn, de governess van Ryan en Joel, en we hebben gezellig samen geshopt. Zaterdagochtend ben ik naar Sydney gevlogen, en zo verdrietig als ik was om weg te zijn bij Lucy Creek, zo blij was ik om weer in Sydney te zijn. Ik slaap in Harbour City Woodduck Inn, het eerste hostel waar ik ooit heb geslapen.. Edo is ook in Sydney, en die is de volgende dag ook naar mn hostel verhuisd. S ochtends bakt hij hier pannenkoeken haha en iedereen wil leiver zijn pannekoeken dan die van eht hostel, dat is wel grappig. We zijn zondagochtend naar Hillsong geweest, en 's avonds zijn we naar mn lievelingsrestaurantje geweest, wat helaas niet aan Edo's standaard voldeed. Ik vond het in ieder geval weer smullen! Daarna zijn we naar O Malleys gegaan, waar we Pete, een Engelsman uit Edo's kamer, en James zagen. Beau was aan het zingen, en heeft mn afscheidsnummer Down Under gezongen. James deed zn beroemde kaarttrucjes, en we hebben shithead gespeeld. Ik ben naar de Paddy's market geweest, waar ik weer heb gesouvenirshopt, en ik ben hier al zo veel bekenden tegengekomen! Patricia uit Melbourne is hier, die is vandaag naar huis gevlogen, en Matthijs, van mn groepsreis! Hij blijft waarschijnlijk nog een jaar, lucky bastard... Jasper uit Emerald is hier, we zijn vandaag naar een Australian Tax Office gegaan. Kheb een afspraak voor morgenochtend. Stein komt morgen, met Eva, en daarna ga ik alweer naar huis... Kheb mn vlucht veranderd, zodat ik niet 8 uur in Hong Kong hoef te wachten, maar ik kom nog steeds dezelfde tijd aan. Morgen is mn laatste dag in Sydney.. Er is eits aan deze stad, ik weet het niet precies te benoemen, maar elke keer dat ik hier ben is het geweldig. Waarschijnlijk is het een lading goede herinneringen aan de stad die er voor zorgen dat dit mn lievelingsstad is. Morgen moet ik helaas mn Tax nog doen, maar daarna: chillen bij de Starbucks, nog 1 keer door Hyde Park lopen, een laatste blik werpen op het Opera House, 's avonds naar mn restaurantje, naar de Gaff waar het Coyote Tuesday is, en naar O Malleys.

Dit was het dan, het avontuur is voorbij.. Het is het jaar van m'n leven geweest, en wat er ook gebeurt, ik heb deze herinnnering, die niemand van me af kan nemen (behalve meneer Alzheimer). Australie, ik hou van je, je bent mijn tweede thuis, en ik ga je missen.