Er wandelt hier net een kip voorbij mn voordeur...

Ik moet al eens goed nadenken alvorens ik verder kan schrijven. Het is ondertussen al meer dan een maand geleden dat we in het centrum van Australia waren!
De Belgen hebben het het traject rond de basis van Uluru met glans afgewerkt. Roosje en papa stonden klaar bij de bus om pa en mij te als derde en vierde van de groep te ontvangen. Wat een fysiek dat wij hebben! Of zegt het iets van de Belgjes, dat wij liever een half uur naast de bus staan te wachten dan langer de rots te bewonderen ;) Luke had kerstcake en fruitjes klaar staan voor ons, jammm, miss was dat dan wel de reden om er als eersten bij te zijn ;) Hoe langer op de wandeling hoe drukker dat het ook werd en met 1000 toeristen rondom wil je best wel uit die drukte weg...

(de kip is er nog steeds, vaag...)

Pa en ik zweerden bij onze Teva's maar halfweg heb ik ingegeven aan de 'pijn' (ongemak hoogstens ;)) en ben blootvoets verder gestapt. Dat misstond zo niet, wetende dat de Aboriginals nog steeds zo het land bewandelen. Toen de groep weer voltallig was hebben we nog een kleine geleide wandeling aan Uluru gemaakt. Er waren rotsschilderingen te zien (rotswanden fungeerden als schoolbord), een verzamelplaats waar mannen en vrouwen terug samen kwamen na initiaties (tijdens initiaties worden jongens geleerd hoe een man te zijn + ze worden besneden maar niet op de Westerse manier... de penis wordt onderaan doorgesneden en opengevouwen zodat ie groter lijkt).